امشب لب های خیزران خورده حسین علیه السلام ، میهمان بوسه های رقیه شد و پیشانی سنگ خورده اش، لابه لای دستان مجروح دخترکش مرهم یافت.


رقیه سه ساله، بزرگی را از پدر به ارث برد و پرچم عاشورا را به دوش کشید؛ با همان شانه های ظریف و تازیانه خورده اش. شهادت او در امتداد نهضت بیدارگرانه امام حسین علیه السلام است.


امشب شب وداع رقیه علیها السلام با زینب علیها السلام است؛ او در آغوش عمه، بوی پدر را به یاد می آورد و گرمای دستان او را احساس می کند

در غم دُردانه حسین، فرشتگان آسمان در جوش و خروشند و شیعیان حسین، گَرد اندوه جان کاه رقیه را بر صورت دارند. شهادت گل نازدانه حسین و انیس رنج های زینب را تسلیت می گوییم.


رقیه کوچک! ای یادگار تازیانه های نینوا و غربت کوچه های شام! با پدر درددل کن تا سینه کوچکت قدری از آن همه اندوه آسوده شود که امشب تو عزیزترین میهمان آسمانی!


رقیه صبور! کاش می دانستی کمر خمیده زینب، بار مصیبت نوگل سه ساله را تاب ندارد و سینه پر دردش، با فقدان امانتِ برادر، از همیشه داغدارتر خواهد شد

 


 

یا رب امشب چه شبی است؟ در و دیوار خرابه، میزبان گران قدرترین آدمیان شده و گیسوان رقیه به خواب نوازش پدرانه رفته است!


برچسب‌ها: ,